Categorieën
Politiek en Geloof

Geloven in het paradijs

Nederlandse politici zijn teveel bezig met allerlei apocalyptische doemscenario’s, vindt Evert te Winkel. Anderen hopen juist op het paradijs op aarde. Niet realistisch oordeelt Te Winkel, die liever naar de kleine stapjes kijkt.

Evert te Winkel

PVV-leider Geert Wilders heeft de gedoogsteun opgezegd voor het kabinet Rutte. Gelukkig maar, want het bezuinigingspakket dat op tafel lag was een pakket dat de armeren onevenredig hard raakte. Veel politieke partijen zijn terecht blij dat dit niet doorgaat. Ook veel reacties op het einde van dit kabinet zijn zeer optimistisch.

Tijdens de besprekingen werd juist een doemscenario geschetst voor als de onderhandelingen zouden mislukken, zo zou Nederland door de financiële ratingbureau’s afgewaardeerd worden en dus meer rente moeten betalen, met als gevolg nog meer noodzakelijke bezuinigingen. Het zou dus een ramp zijn voor Nederland, we zouden van het paradijs in de hel belanden.

Vanzelfsprekend is dit een brug naar een onderwerp dat ook nu erg in de belangstelling staat: Hemel en hel en de visie van Rob Bell hierop. Dit debat wordt in de VS heftig gevoerd en begint ook steeds meer rumoer in Nederland te veroorzaken (Hoewel Ronald van den Oever betoogt dat dit juist vanuit bescheidenheid moet gebeuren). Kort gezegd vraagt Bell zich af of een goede God een eeuwige straf kan toestaan. Nee, is daarop zijn antwoord. Daarmee houdt het niet op, Rob Bell plaatst de hel in een veel aardser perspectief. Het is niet (alleen) iets van de toekomst, maar gaat ook over de hel die wij op aarde creëren.

Hel is iets waar veel mensen niet in geloven, heel begrijpelijk; dat doe ik zelf ook niet, maar die hel wordt plotseling heel reëel als mensen denken aan Anders Breivik, Robert M. of Adolf Hitler. Soms misschien als er gedacht wordt aan een eventueel agressieve vader. Noem maar op. Sommige mensen gunnen ‘we’ een eeuwigdurende pijniging.

In veel andere gevallen wordt de hel juist hier op aarde gepositioneerd, waarbij mensen die het niet verdiend hebben toch in deze hel op aarde terecht komen. En deze mensen gunnen ik dat helemaal niet. Integendeel, het doet mij pijn om mensen te zien die machteloos staan als hun eigen kinderen sterven van de honger, of die zoon of dochter zien wegkwijnen door kanker. Kinderen die door ouders mishandeld worden of door de oppas misbruikt. Dat raakt mij en die hel op aarde is er volgens mij echt.

Maar als de hel dan op aarde is, hoort het paradijs dan ook niet op aarde thuis? Sommigen menen van wel en ik sta zeker welwillend tegenover iedere poging om deze aarde stukje bij beetje iets beter te maken en de hel zoveel mogelijk van de aarde weg te houden. Dat gaat soms ook faliekant mis, vooral als mensen uit idealisme in korte tijd de aarde een paradijs willen maken, zoals eerder het ‘arbeidersparadijs’ van de Sovjet-Unie.

Paradijs en dagelijkse politiek gaan maar zeer moeizaam samen, dat blijkt uit het voorbeeld van de Sovjet-Unie, maar er zijn nog vele andere voorbeelden te noemen. Politici, en je merkt dat ik hier de twee onderwerpen vakkundig aan elkaar naai, moeten ook ernstig oppassen met het schetsen van allerlei doemscenario’s. Behalve dat de soep vaak niet zo heet gegeten wordt als zij wordt opgediend, bevordert een dergelijke handelswijze juist het wij-zij denken: “Hullie houden de paradijselijke toestand tegen.”

In de dagelijkse politiek zien we dit steeds terug: “Dit kabinet is slecht voor het land” of was een ‘wangedrocht’. Ook: Het einde van dit kabinet is het beste wat het land kan gebeuren. VVD en CDA deden eerder, toen het kabinet samen met Wilders geen meerderheid haalde in de senaat, het tegenovergestelde. Volgens hen is juist een linkse overwinning het slechtste wat Nederland nu kan overkomen.

Het is maar beter om de hemel voor later te bewaren. Misschien dat het lukt om een klein beetje hel uit deze wereld weg te houden, daar mogen we dan al blij mee zijn.

Op de website van CV-Koers is de discussie vanuit de theologie al uitgebreid gevoerd. Afgelopen Zaterdag werd er bij De Week (na 15 minuten) over gesproken, met Koert van Bekkum, Henk Medema en Willem Smouter. Dit boek is het eerste waarin Bell bekritiseerd wordt om zijn opvatting.

Door Evert te Winkel

Initiatiefnemer van Vrijzinnig Evangelisch. Ooit een wat zurige bijna-ex-evangelische, inmiddels opbouwend-kritisch evangelisch. Probeert aardiger te zijn.

1 reactie op “Geloven in het paradijs”