Categorieën
Kerk

[Commentaar] Eenheid in de kerk, desnoods zonder evangelischen

Eenheid van de kerk is geen doel, maar het middel en een voorwaarde om een getuige van Christus te kunnen zijn. De verdeeldheid in de gemeente is daarom een ramp, zowel voor de missie van het christendom als voor het laten voortbestaan van de gemeente.
Zonder over de theologische verschillen heen te stappen, die zijn er en kunnen een te billijken reden zijn om als gemeente uit elkaar te gaan, valt de verdeeldheid niet te accepteren. Persoonlijke redenen zijn niet te billijken. Zeker is niet te billijken dat gemeenten op denigrerende wijze over elkaar spreken. Kerkleden en kerkleiders moeten zich hier bewust van zijn, ze moeten het durven om de minste te zijn en om toenadering te zoeken tot de ander. Want dat is wat Jezus zelf in het ‘hogepriesterlijk gebed’ vraagt.

Die toenadering bestaat vooral uit het feit dat je elkaar voluit als broeders en zusters in Christus accepteert. Daarom is het onverteerbaar dat de evangelische kerken geen zitting nemen in de Raad van Kerken. Dat zou namelijk een erkenning zijn van de andere kerken in deze raad. Ondertussen wil de evangelische beweging wel meepraten.

Er is geen enkele reden om aan al deze absurde en arrogante eisen van de evangelische beweging tegemoet te komen. Niet meepraten zonder volledige erkenning is het devies. Want zonder erkenning, ondanks meningsverschillen, is eenheid niet mogelijk. Een situatie waarbij één kerk wel wil meepraten, maar niet wil erkennen, leidt dus niet tot eenheid, maar tot de ene kerk die de andere overheerst. Dat is echter niet in lijn met het hogepriesterlijk gebed.

De evangelische beweging moet dus een einde maken aan de arrogante houding binnen de eigen beweging en stoppen eenheid tussen kerken te torpederen. Anders vormen de andere kerken samen wel een eenheid.

Door Evert te Winkel

Initiatiefnemer van Vrijzinnig Evangelisch. Ooit een wat zurige bijna-ex-evangelische, inmiddels opbouwend-kritisch evangelisch. Probeert aardiger te zijn.

7 reacties op “[Commentaar] Eenheid in de kerk, desnoods zonder evangelischen”

Ik blijf toch wat moeite houden met de tweedeling Evangelisch vs. ‘traditioneel’, maar goed, ik begrijp wat je bedoelt. 😉

Misschien is het ook wel goed om het erkennen van elkaar als Christenen en het erkennen van elkaars kerken wat uit elkaar te houden. Het eerste houdt niet meteen het tweede in, dat is meer theologisch van aard.

@Anthony
Er is een evangelische beweging binnen de traditionele kerken, dus die tweedeling is niet zo strak. Ik doel absoluut niet op die beweging.
Ook doel ik er zeker niet op dat de evangelische kerken de theologie(ën) van de traditionelen over moeten nemen. Vanzelfsprekend niet. Maar de kerk wordt gevormd door de gelovigen, als je de kerk niet erkend erken je de gelovigen in die kerk ook niet. Dat lijkt me een verkeerde situatie. Ook al kan je het grondig met elkaar oneens zijn.

“Maar de kerk wordt gevormd door de gelovigen”

Dat is dus wat ik bedoel. 🙂 Dat is een specifiek Protestantse ecclesiologische visie, waarbij ‘Kerk’ dan ook weer niet hoeft samen te vallen met de organisatie. Vanuit een katholieke visie zou theoretisch elke katholiek naar de hel kunnen gaan, terwijl de Kerk toch volledig ‘waar’ is (en omgekeerd dus). Maar ook wat praktischer; volgens mij vraagt de Raad van kerken dat ook niet toch?

En hoe zit het dan met de vrijzinnige geloofsgemeenschap NPB, die willen bij de landelijke raad ven kerken, maar mogen niet…. Ik vraag me dan ook af of die raad wel zo geweldig is en of er geen betere wegen zijn.

@Anthony
Ik wist dat je daarover zou vallen 😉
De Raad van kerken vraagt niet direct om erkenning van elkaar, maar als je samen in de Raad van Kerken gaat zitten, dan is het vreemd om hen tegelijkertijd niet als kerk te erkennen. Die twee gaan in feite niet samen. Bij het Forum ligt dat meer open.

@Menno Hofman
Dat lijkt me een grote schande. Tenminste, ik weet niet hoe het precies in elkaar steekt. Enerzijds weet ik niet precies hoe de Raad van Kerken kerk definieert. Zo zie ik op de site van het NPB dat niet alle afdelingen diensten houden (bijvoorbeeld Arnhem) en anderen zichzelf niet zien als kerk (bijvoorbeeld Baarn). Maar zoals ik al zeg: ik zit er onvoldoende in om er echt iets over te zeggen. Overigens, je bent zeer welkom om er een vlammend betoog over te schrijven 😉

Alsof de enigste manier om eenheid te bereiken door de wereldraad van kerken is. Rare gedachtekronkel al begrijp ik dat je de polemische schrijfvorm gebruikt.
Ook een rare opvatting van eenheid.
Ware christenen hebben een symbolen die de eenheid bevestigd, dat zijn: de doop (met de gebruikelijke formule) en het avondmaal. Wanneer een gemeente overtuigd is van het oprechte en ware geloof van een medebroeder/zuster dan dient men en elkaars doop te erkennen en elkaar toe te laten aan het avondmaal. Daar heb je echt geen hoog orgaan voor nodig die oecumenische praatjes uitwisseld maar gewoon op de geloofsvloer.
Met elkaar het hebben over verschillen kan ook prima via boeken, artikelen, thema-avonden en wat al niet meer etc. Daar heb je de wereldraad echt niet voor nodig.
De Rooms-Katholieke Kerk heeft ook eens een project gestart om de eenheid ten koste van veel te behouden. Toen kwam de Reformatie die aantoonde dat dat niet was gelukt. Laten we niet in dezelfde fout vallen als Rome eens heeft gemaakt.

@Jan-Peter
De evangelischen willen ook niet de doop van andere kerken erkennen. Waar dit om gaat is dat de evangelische beweging de andere kerken niet erkent, terwijl de (meeste) andere kerken de evangelischen wel erkennen. Als de evangelische kerken in de Wereldraad gaan zitten laten ze daarmee zien meer te willen dan alleen maar meepraten, dat ze ook samen met andere kerken één willen zijn. Dat dit vooral op de ‘werkvloer’ zichtbaar moet worden, dat daar het echte werk moet gebeuren, dat is juist. Helaas is dat nog niet de praktijk.