Categorieën
Politiek en Geloof

Dibi of Fonk?

Ramon Barends

De verkiezingskaravaan lijkt nu eindelijk op gang te komen. De Kieskompassen en Stemwijzers zijn inmiddels uit en de bijbehorende terechte verontwaardiging van de nieuwe partijen is al geuit. De LibDem-lijsttrekker, Sammy van Tuyll, en zijn collega van Mens en Spirit, Lea Manders, waren des duivels toen bleek dat je extra handelingen moet verrichten om ook een advies voor de nieuwe partijen te krijgen bij Stemwijzer, of er zelfs niet eens tussen staan zoals bij Kieskompas.

Ook zie je deze partijen niet bij televisiedebatten optreden. Opnieuw terecht voeren SOPN met anderen hier op twitter actie voor. Eerste Kamerlid Düzgün Yildirim (pdf) stelde hier in 2009 al Kamervragen over.

Kleine en nieuwe partijen zijn net zo belangrijk als grote partijen. Op 12 september beginnen ze allemaal op nul. Iedere partij heeft zijn verhaal te vertellen. Of het nu Rutte of Roemer is of Slob of Manders. Vergeet niet dat de Socialistische Partij vele jaren lang zonder resultaat heeft deelgenomen aan de parlementsverkiezingen.

We moeten ook niet vergeten dat we het parlement kiezen, en niet de minister-president of de formateur. Het is geen strijd tussen Roemer of Rutte, maar een strijd tussen 21 partijen, met allemaal verschillende kandidaten. Het is dus net zo een strijd tussen Syne Fonk van SOPN en Jolanda Verburg van de PVDT. Of tussen Tofik Dibi van GroenLinks en Bert Geurtz van DPK.

Door Evert te Winkel

Initiatiefnemer van Vrijzinnig Evangelisch. Ooit een wat zurige bijna-ex-evangelische, inmiddels opbouwend-kritisch evangelisch. Probeert aardiger te zijn.

5 reacties op “Dibi of Fonk?”

Vanuit het oogpunt van de gelijke behandeling is de positieve discriminatie van de grootste partijen natuurlijk oneerlijk. Echter ik vraag mij af wat er zou gebeuren als er een heel charismatisch iemand met een nieuwe partij – zoals destijds Pim Fortuyn op een charmante manier een heel plausibel verhaal verkondigd en daarin ‘Nederland’ mee krijgt.
Zo iemand heeft nog niets waar gemaakt, maar moet wel ineens aan de bak met een fractie die – in no time – gevuld moet worden met geschikte kandidaten.
Zowel Fortuyn als Wilders is dit niet gelukt en ik zou niet weten waarom een ander erin meer succesvol zou moeten zijn.
De vraag rijst dan ook of het niet juist verstandig is om ‘nieuwe vruchten’ langzaam te laten rijpen. In plaats van er media-le kunstmest op te goeien, wat dan wel tot explosieve groei kan leiden, maar een smakeloze inferieure oogst oplevert.
Kijkend naar kleine partijen zoals de Partij voor de Dieren, kunnen we concluderen dat een langzaam rijpende vrucht wel tot een vaste waarde kan lijden.
Ons kiesstelsel eist dat de kiezer eerst volwassen is voordat er gestemd mag worden, waarom mag dit mechanisme niet gelden voor de verkiesbare partijen. Je zet toch ook geen kersverse schoolverlater aan het hoofd van een dynamische multinational?

Beste Marco,

Daarom noem ik de SP ook als voorbeeld: na vele jaren zonder resultaat meedoen binnenkomen met twee zetels. Partij voor de Dieren is eenzelfde verhaal. Maar, kiezers moeten wel weten dat de alternatieven bestaan, en daarom moet er ook aandacht zijn voor Fonk, Manders en Van Tuyll… net zo als voor Dibi en Rutte.

In mijn ogen is iets/iemand pas een alternatief als er overduidelijk een nieuw geluid klinkt. Als dit het geval is ruikt de media nieuws. Dat nieuws wordt (breed) uitgemeten. Er ontstaat bekendheid.
Betrokken persoon/partij krijgt kans haar verhaal te doen.

De aandacht die jij voorstelt zou betekenen dat je een verhaal ‘haalt’ bij iemand die blijkbaar geen verhaal heeft, althans dat risico bestaat.

De kiezer wil een relevant geluid horen en niet het gebasel van dromer nr. driehonderdachtien. Om eerlijk te zijn, ik ben zelf nogal sceptisch over nieuwkomers, totdat zij zichzelf bewezen hebben. Er zijn zat mensen die een mooi praatje kunnen houden, maar jezelf bewijzen doe je niet in een debat.

Onzin, je hebt pas een eerlijke kans als je de massa kan bereiken. Dat is via de media. Ik heb genoeg ervaring en vaak zat gezien dat mensen een verhaal hebben, maar dat de media het niet wilden oppakken omdat je te klein bent. En waarom ben je te klein… omdat de massa je niet kent. Waarom kent de massa je niet… omdat de media niet over je berichten. Waarom bericht de media niet over je… omdat je te klein bent… Enfin…