Categorieën
Cultuur

Tweets ‘Straatvogels’ leiden tot offline ontmoeting

Het lijkt misschien op het eerste gezicht een vreemd soort van luxe: wat moet een dakloze met Twitter, Facebook en een smartphone? Is een dak boven het hoofd, een plek om te douchen en iets om te eten, niet het allereerste waar voor gezorgd moet worden?

Luc Tanja

Natuurlijk komen bed, bad, brood als eerste, maar het is de realiteit dat zaken niet allemaal snel tegelijk geregeld kunnen worden. Er zijn wachtlijsten en soms zijn mensen er gewoon (nog) niet aan toe om hun leven op straat te veranderen. Sociale media kunnen een belangrijke rol spelen om kwetsbare mensen van de juiste informatie te voorzien en om deze mensen in contact te brengen met anderen.

Steun
Karin doet mee met het project Straatvogels: twitterende daklozen in Amsterdam. Na een terugval wordt ze opgenomen in een verslavingskliniek.  Karin meldt haar terugval op twitter. Het levert haar veel steunbetuigingen op en een bezoek van een vriendin die ze al weer een tijdje uit het oog verloren was.  Voor beiden is dit bezoek van grote waarde.

Straatvogels, een initiatief van de Protestantse Diaconie, heeft als doel de wereld van daklozen zichtbaar te maken. Dat lukt, de ruim elfhonderd volgers krijgen door de tweets een beeld van hun leven. Het twitteren van de Straatvogels lokt ook reacties uit. Er zijn echte gesprekken, hoe beperkt ook in honderdveertig tekens.

Een aantal van de volgers laat merken dat ze weten waar de daklozen het over hebben. Ze hebben zelf ook een dakloze periode gekend of zijn een tijd verslaafd geweest. Dergelijke uitwisselingen maken de kloof kleiner tussen mensen die netjes en mensen die slordig wonen.

Offline
Het voorbeeld van Karin laat ook de beperkingen van sociale media zien. Werkelijk zinvol wordt het als online en offline ontmoetingen elkaar versterken. Hoe groot de mogelijkheden van sociale media ook zijn, hoe diep het contact ook gaat, het blijft een medium met eigen beperkingen.

Sociale media kunnen voor dak- en thuislozen een manier zijn om contacten te leggen, om informatie te krijgen, om steun te ontvangen. Maar sociale media op zich kunnen geen enkel probleem oplossen, daarvoor zijn ook offline ontmoetingen noodzakelijk.

Groei
Straatvogels is nog een klein project, alleen in Amsterdam, met een beperkte groep volgers en een negental twitteraars. We gaan rustig verder met het project omdat we ervan overtuigd zijn dat een grotere groep mensen van de straat en volgers geboeid en geholpen kunnen worden door deze onderlinge contacten. We willen ook uitbreiden: meer twitteraars, veel meer volgers en ook in andere plaatsen dan Amsterdam.

Er zijn nog veel meer mogelijkheden met sociale media. Er is de potentie om heel kwetsbare mensen te steunen en te helpen in hun leven. Er is heel gerichte informatieverstrekking via de mobiele telefoon mogelijk en ook hulpverlening bijvoorbeeld in een vorm van serious gaming.

Straatvogels is mogelijk door de hulp van bedrijven en de inzet van volgers. Er is eigenlijk geen organisatie, geen ellenlange projectplannen en vastgelegde beslismomenten. We zijn gewoon begonnen. De kracht van Straatvogels zit in mensen en bedrijven die mee willen helpen omdat het idee boeit en enthousiast maakt.

Mensen op straat hebben niet als eerste levensbehoefte een smartphone met twitteraccount. Maar het kan wel een steun zijn die telt. En voor de volgers geeft een project als Straatvogels een pracht blik op wat er ook in de stad gebeurt.

Deze evaluatie van het Straatvogels-project is met toestemming overgenomen van Luc Tanja’s eigen weblog. Luc Tanja is ‘straatpastor’ voor de Protestantse Kerk Amsterdam. Op de website van de Straatvogels meer informatie over dit project. Lees ook een interview met straatvogel Youssef op de website  van VolZin.

 

Door Evert te Winkel

Initiatiefnemer van Vrijzinnig Evangelisch. Ooit een wat zurige bijna-ex-evangelische, inmiddels opbouwend-kritisch evangelisch. Probeert aardiger te zijn.

2 reacties op “Tweets ‘Straatvogels’ leiden tot offline ontmoeting”

We zijn benieuwd wat er gebeurd als daklozen, die normaal een teruggetrokken leven leiden, zichtbaar worden via Twitter. Het project is een zoektocht, waarbij we ons laten leiden door de twitteraars en hun volgers. Want daklozen en social media hebben wel wat gemeen: ze laten zich allebei niet zomaar sturen. Het project Straatvogels heeft daarom geen vast doel. Het gaat ons erom mensen te leren kennen, om inzicht te krijgen in het leven van anderen. Dat is de basis voor solidariteit en van elk verstandig beleid.